Child on hands

 

ஒரு நிமிடம் கூட  நான்

உன்னை கீழே பார்த்ததில்லை…

உன் சொகுசு வருமா? என

ஊசிபோடும் முன் கேட்டால்

 

பொக்கை வாயா! நீ அது

புரியாமலேயே சிரிப்பாய்

புரிந்து நான் சிரிப்பேன்

அப்படி அமர்ந்திருப்பாய் நீ….

அது இந்த இடது கை தான்…

 

ர… வுக்கு ல… போட்டு

க… வுக்கு த… போட்டு

தப்புத்தப்பாய் நீ பாட

தலையாட்டி ரசிப்பேன்…

இன்னும் பாடச் சொல்லி

 

சறுக்கு மரத்தில் நீ

சலிக்காது போய் வர …

போதும் வா என்று…

பொய்யாய் மிரட்டுவேன்

 

அழுக்கால் இன்னும் கொஞ்சம்

அழகான உன் பிட்டத்தை

அடிக்கிற சாக்கில் சற்று

அமுக்கிப் பார்ப்பேன்

 

உன் கூச்சலால் இனித்த

அதே இடத்தை இன்று

அமைதியாய்க் கடக்கிறேன்

அமரர் ஊர்தியைத் தொடரும்

ஊர்வலம் போல்

ஆரவாரமின்றி….

 

அங்கே…

காணாமல் போன உன்

கால் தடங்களைத்

தேடத் தேட நானே

தொலைந்து போகிறேன்

 

உன் கை காட்டும்

ஒவ்வொரு முறையும்

புதிதாகவே தெரியும் அதிசயம்

பல்லாயிரம் முறை

ஏற்கெனவே நான்

பார்த்துப் பார்த்துச் சலித்த

அந்தப் பச்சைச் செடி…

 

கரடி பூனை நாய்க்குட்டி என

சின்னதாய் துள்ளிக்கொண்டு

உன்னோடு நானும் அன்று

ஓராயிரம் முறையாவது

படித்துப் படித்து மறந்தேன்

 

என் வீட்டுச் சுவற்றின்

செங்கல் ஒவ்வொன்றிலும் உன்

சிரிப்பும் அழுகையுமே

இன்னும் எதிரொலிக்க

மனதில் நிரப்ப

என்னிடம் உள்ளதெல்லாம்

இன்று வெறும் உருவமற்ற

மௌனம் மட்டுமே

 

மூச்சு வாங்க ஓடுவோம்…

களைத்துப் போய் நீ

முழு இரவும் தூங்க…

இன்றோ…

கால்கள் ஓடத் தயார் …

மறுப்பது ஏனோ

மனம் தான்…

 

அயலூரொன்று… அங்கே

அடிக்கடி பெய்யும் போது…

உன் பிஞ்சுக்கைகளை

அகல விரித்து

சின்னக் கண்களைச் சுருக்கி

செம்ம்ம மழை என்று நீ

சொல்லக் கேட்க…

ஆச்சரியம் உன்னில் – அதை

அணுவணுவாய் ரசிக்க …

ஆவலாய்க்  காத்திருப்பேன்…

அந்தக் கண்ணாடி ஜன்னல் பின்….

 

அன்று வழிந்த மழைத்

துளியின் மிச்சத்தில்

ஒன்றையேனும் தேடுகிறேன்

ஒவ்வொரு மழையின் போதும் ….

 

ஏன்? இறைவா நீ சொல்!

இடது கை தானே யென

இளப்பமாய் நினைத்தாயா?

 

இரண்டாம் நிலையிலே தான்

இருக்கவே படைத்தாயா?

 

வயிற்றில் சுமப்பது தான்

வலியென்று வைத்தாயா?

 

தாய்க்குத்தான் பால் வைத்தாய்!

தாய்மைக்கும் வைத்தாயா?

Advertisements